Vandaag op naar Swaziland! Dat betekent dus naar de grens rijden, je verlaat Zuid-Afrika en je gaat Swaziland binnen omdat het een apart land binnen Zuid-Afrika is dat ook nog eens grenst aan Mozambique.
Naar de grens met Swaziland duurde ongeveer 2 uur en de grensposten zijn berucht vanwege de lange tijd die je er mee kwijt bent. Ik kan het me van de vorige keer niet zo herinneren. Het gaat redelijk soepel. Wij eerst naar immigratie om te vertrekken, bleek dat we voor de auto en foto-apparatuur ook nog bij een ander kantoor een formulier met stempel moeten halen. Daarvoor hebben we een cross-border verklaring voor de auto; zonder deze verklaring mag je de grens niet over. Al met al hebben wij er slechts een kwartier over gedaan om door beide douaneposten te gaan. Eitje!
Het eerste dat me opvalt, vergeleken met 6 jaar geleden, is dat er hier veel meer rommel aan de kant ligt. De vorige keer viel het in vergelijking met Zuid-Afrika op dat het hier zo schoon was. En er zijn veel borden waarop gewaarschuwd wordt voor Aids verdwenen. Swaziland was destijds al veel verder met het erkennen van het Aids-probleem dan Zuid-Afrika.
We zagen heel veel hoge bomen (bossen) die voor de houtproduktie worden gebruikt. Prachtige vergezichten met daaromheen de bergen. Maar we hebben haast want we willen zeker in Swaziland niet in het donker rijden. De route klopt wel en niet: wat er op de borden zou moeten staan volgens de beschrijving staat er niet. Toch maar even gevraagd aan iemand of we op de goede weg zaten en dat was het geval.
Wat foto's die vanuit onze rijdende auto zijn gemaakt:
Uiteindelijk arriveerden we bij Mlilwane Sanctuary Wildlife. Je moet eerst via een gate en dan rijd je door naar het restcamp.
Ons onderkomen is een rondavel die bij aankomst verrassend koel is. Het was vandaag op het hoogtepunt 35 graden! Wij hebben hier ontbijt en diner inbegrepen en... een volledige keuken inclusief gasfornuis. We hebben een weids uitzicht en de gazelles, warthogs en Nyala's lopen rondom het huis. De warthogs vreten het gras op hun knieën, wat een dom gezicht. Ze zijn niet echt brutaal.
's Avonds een buffet dat op zich wel goed was. Er is hier veel ongedierte dat rondvliegt, maar echt hinder hebben we er niet van. Ze verzuipen in je wijn of je maalt ze ongemerkt door je eten, maar wat zou het.
15 september
Na het ontbijt even wat door het park gereden. Hier zou ik dus met eigen auto echt nooit door willen rijden. De wegen zijn rotsachtig, losse stenen op de weg en diepe gaten. Daardoor kun je niet hard rijden en er staat haast geen wind en het is 32 graden. Niet echt fijn. We hebben besloten om 's middags maar wat te ontspannen, we hebben tenslotte vakantie. De wind is hier heel grillig: dan waait het enorm hard en dan ineens is het weer windstil.
Hier is niet echt veel groot wild. We hebben nu wel de mannelijke Nyala gezien, een boom met allemaal nestjes van de wevervogeltjes en een heuse krokodil. De nijlpaarden hebben we gehoord en even gezien, maar ze zaten onder water vanwege de hitte.
Er zou hier ook internet zijn. Een groot bord boven een lange tafel met "Internet Lounge". Maar helaas, geen computer te bekennen. Tja, wij kunnen er echt niets aan doen dat het af en toe een paar dagen duurt voordat jullie een update krijgen.
's Avonds na het eten de boel maar weer klaargemaakt en ingepakt. Morgen gaan we naar St. Lucia en al met al zijn we dan zo'n 4 1/2 uur onderweg, inclusief de grensformaliteiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten