Ik heb de weblog inmiddels bijgewerkt en foto's toegevoegd. De laatste berichten staan bovenaan, dus als je het vanaf het begin wilt lezen, dan moet je beginnen bij juni (zie Blogarchief) en dan van onderaf beginnen te lezen (sorry, maar Blogger werkt nu eenmaal zo).
Bedankt voor jullie reacties tijdens onze reis!
B&Y
zondag 26 september 2010
24/25 september
24 september
Tja, vandaag vliegen we terug naar huis. We moesten voor 10.00 uur uitchecken en ons vliegtuig vertrok 's avonds pas om 23.55 uur. En naar Johannesburg is het niet zo ver rijden.
Na het inladen van de bagage en het uitchecken via een omweg richting de N3 gereden om maar wat tijd te rekken. We zijn onderweg Bethlehem en Frankfort gepasseerd. We hadden ook nog naar Ermelo gekund, maar dat lag een beetje uit de richting.
Mooie landschappen gezien onderweg en waarschijnlijk zitten hier ook veel blanken. Veel vee en boomkwekerijen. Uiteindelijk toch de N3 opgereden en we hebben 2x een stop gemaakt bij grote tankstations.
Als we nog een grote mall hadden gezien vanaf de N3 dan hadden we daar nog even heengegaan, maar we waren al dicht bij Johannesburg. Het verkeer zat een beetje vast in verband met wegwerkzaamheden en uiteindelijk zijn we toch maar richting vliegveld gereden.
Wij moesten naar de parkeerplaatsen voor Car Rental en ik zei tegen Bert dat is rechts. Dat had dus links moeten zijn (daarom moet ik ook niet links gaan rijden) maar gelukkig hebben ze rekening gehouden met ons: er kwam een bord 'Return to terminals'. Nog maar een keer het rondje maar toen ik wel de goede richting aangaf (rechts) ging Bertje eigenwijs naar links. Fout! Voor de derde keer hetzelfde rondje gemaakt en nu ging het goed. We kwamen bij de juiste verhuurmaatschappij terecht en toen moesten we alles nog uitpakken, rotzooi uit de auto halen etc. Van de verhuurmaatschappij stonden ze al de boel op te nemen. We hebben zo'n 3500 km gereden. Het leek volgens de verhuurder goed met de auto, maar wat is ie smerig. Van binnen en van buiten. Het rode zand van Pilanesberg zit nog overal in de auto.
Toen naar binnen, op zoek naar onze incheckbalie. Het was ongeveer 18.30 uur en vanaf 21.00 uur kon je pas inchecken bij de balies. Gelukkig had KLM hier ook self service incheckzuilen, dus we hebben direct maar ingecheckt. En we konden ook direct onze bagage inchecken, hoeven we die niet mee te slepen. Om 23.00 uur moesten we bij gate 18 zijn, dus we hadden nog alle tijd om wat te eten.
We hebben bij Spur gegeten (je mocht er roken!) en net als in Umhlanga afgelopen week ging hier de bestelling op dezelfde manier weer mis. Bert kreeg mijn steak (270 gr) maar dan met pepersaus en ik kreeg de kleine steak (200 gr) die Bert had besteld. Ik kreeg een nieuwe steak. Hij smaakte weer heerlijk!
Toen naar een ander tentje voor een dubbele espresso en een cappucino. Nadat we dit hadden weggewerkt zijn we maar eens richting gate gelopen. De taxfree winkels hadden niets voor ons dus tegen 21.30 uur waren we al bij onze gate. Er was een restaurantje bij en we konden ons vliegtuig zien dat net was aangekomen. Leuk om te zien. Alles van de vlucht werd uitgeladen en een poosje later werd er van alles weer aangevoerd voor de vlucht naar Amsterdam. Tjonge, wat gaat er wat in zo'n vliegtuig! Het is een wonder dat dat ding de lucht nog in gaat. Heel veel vracht ging mee en dan moeten er ook nog 380 personen met al hun (hand)bagage in.
Later dan gepland en zoals gewoonlijk via een rommelige procedure konden we op een gegeven moment boarden. We zaten op rij 43A/B, de één na laatste rij. Wij zaten al redeljk vlot en we hadden gehoopt dat er niet nog een derde persoon in onze rij kwam zitten. Helaas, het vliegtuig was weer helemaal vol. Achter ons zat een ouder echtpaar dat slecht Engels verstond. Bert dacht dat het Duitsers of Zwitsers waren, ik kon geen touw vastknopen aan de taal die ze spraken. Beiden hoestten en snotterden ze uitbundig en niet met de hand voor de mond. Als we ziek worden, dan weten jullie de daders. Bah, viespeuken.
Iets over twaalven gingen we de lucht in, iets later dan gepland. We zaten met smart te wachten op het eten en de wijn zodat we onze slaappillen in kunnen nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Het duurde eventjes voordat we sliepen, maar de pillen hebben hun werk weer goed gedaan. Om 07.00 uur ben ik even wakker geweest en daarna heb ik nog tot 08.30 uur geslapen. Geweldig!
Tegen tienen kregen we ontbijt, er was echter geen tijd meer voor een 2e kop koffie. Uiteindelijk landden we om 11.00 uur op Schiphol, de bagage was er al vlot en we konden de shuttle van 11.40 uur nog pakken om naar Hotel A4 (Van der Valk) te gaan. Voor twaalven waren we er al. Ik heb een uitrijkaart gehaald, Bert haalde de auto op en rond 12.00 uur zaten we in de auto op weg naar huis. Het was druk en wat langzaamrijdend af en toe, maar rond 13.30 uur waren we thuis.
Het huis ligt er van buiten en binnen piekfijn bij. Pa heeft al het kastanjehout voor het huis gezaagd, gekloofd en opgeruimd, het gras gemaaid en het tandwiel van de wasmachine vervangen. Ma heeft het huis van binnen schoongemaakt, ramen gelapt en al die weken de aardbeien en frambozen ingemaakt. Dat is fijn thuiskomen.
Eerst maar eens een lekkere Nespresso gedronken, de post doorgenomen en de email gecheckt. Aan het eind van de middag naar de Jumbo om toch maar wat boodschappen te halen. 's Avonds de weblog aangevuld, bijgwerkt en wat foto's erop gezet. En dan is de dag weer voorbij (inmiddels is het nu zondag!).
We hebben nu nog een week vakantie en die zijn we ook wel nodig om weer een beetje in het ritme te komen.
Tja, vandaag vliegen we terug naar huis. We moesten voor 10.00 uur uitchecken en ons vliegtuig vertrok 's avonds pas om 23.55 uur. En naar Johannesburg is het niet zo ver rijden.
Na het inladen van de bagage en het uitchecken via een omweg richting de N3 gereden om maar wat tijd te rekken. We zijn onderweg Bethlehem en Frankfort gepasseerd. We hadden ook nog naar Ermelo gekund, maar dat lag een beetje uit de richting.
Mooie landschappen gezien onderweg en waarschijnlijk zitten hier ook veel blanken. Veel vee en boomkwekerijen. Uiteindelijk toch de N3 opgereden en we hebben 2x een stop gemaakt bij grote tankstations.
Als we nog een grote mall hadden gezien vanaf de N3 dan hadden we daar nog even heengegaan, maar we waren al dicht bij Johannesburg. Het verkeer zat een beetje vast in verband met wegwerkzaamheden en uiteindelijk zijn we toch maar richting vliegveld gereden.
Wij moesten naar de parkeerplaatsen voor Car Rental en ik zei tegen Bert dat is rechts. Dat had dus links moeten zijn (daarom moet ik ook niet links gaan rijden) maar gelukkig hebben ze rekening gehouden met ons: er kwam een bord 'Return to terminals'. Nog maar een keer het rondje maar toen ik wel de goede richting aangaf (rechts) ging Bertje eigenwijs naar links. Fout! Voor de derde keer hetzelfde rondje gemaakt en nu ging het goed. We kwamen bij de juiste verhuurmaatschappij terecht en toen moesten we alles nog uitpakken, rotzooi uit de auto halen etc. Van de verhuurmaatschappij stonden ze al de boel op te nemen. We hebben zo'n 3500 km gereden. Het leek volgens de verhuurder goed met de auto, maar wat is ie smerig. Van binnen en van buiten. Het rode zand van Pilanesberg zit nog overal in de auto.
Toen naar binnen, op zoek naar onze incheckbalie. Het was ongeveer 18.30 uur en vanaf 21.00 uur kon je pas inchecken bij de balies. Gelukkig had KLM hier ook self service incheckzuilen, dus we hebben direct maar ingecheckt. En we konden ook direct onze bagage inchecken, hoeven we die niet mee te slepen. Om 23.00 uur moesten we bij gate 18 zijn, dus we hadden nog alle tijd om wat te eten.
We hebben bij Spur gegeten (je mocht er roken!) en net als in Umhlanga afgelopen week ging hier de bestelling op dezelfde manier weer mis. Bert kreeg mijn steak (270 gr) maar dan met pepersaus en ik kreeg de kleine steak (200 gr) die Bert had besteld. Ik kreeg een nieuwe steak. Hij smaakte weer heerlijk!
Toen naar een ander tentje voor een dubbele espresso en een cappucino. Nadat we dit hadden weggewerkt zijn we maar eens richting gate gelopen. De taxfree winkels hadden niets voor ons dus tegen 21.30 uur waren we al bij onze gate. Er was een restaurantje bij en we konden ons vliegtuig zien dat net was aangekomen. Leuk om te zien. Alles van de vlucht werd uitgeladen en een poosje later werd er van alles weer aangevoerd voor de vlucht naar Amsterdam. Tjonge, wat gaat er wat in zo'n vliegtuig! Het is een wonder dat dat ding de lucht nog in gaat. Heel veel vracht ging mee en dan moeten er ook nog 380 personen met al hun (hand)bagage in.
Later dan gepland en zoals gewoonlijk via een rommelige procedure konden we op een gegeven moment boarden. We zaten op rij 43A/B, de één na laatste rij. Wij zaten al redeljk vlot en we hadden gehoopt dat er niet nog een derde persoon in onze rij kwam zitten. Helaas, het vliegtuig was weer helemaal vol. Achter ons zat een ouder echtpaar dat slecht Engels verstond. Bert dacht dat het Duitsers of Zwitsers waren, ik kon geen touw vastknopen aan de taal die ze spraken. Beiden hoestten en snotterden ze uitbundig en niet met de hand voor de mond. Als we ziek worden, dan weten jullie de daders. Bah, viespeuken.
Iets over twaalven gingen we de lucht in, iets later dan gepland. We zaten met smart te wachten op het eten en de wijn zodat we onze slaappillen in kunnen nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Het duurde eventjes voordat we sliepen, maar de pillen hebben hun werk weer goed gedaan. Om 07.00 uur ben ik even wakker geweest en daarna heb ik nog tot 08.30 uur geslapen. Geweldig!
Tegen tienen kregen we ontbijt, er was echter geen tijd meer voor een 2e kop koffie. Uiteindelijk landden we om 11.00 uur op Schiphol, de bagage was er al vlot en we konden de shuttle van 11.40 uur nog pakken om naar Hotel A4 (Van der Valk) te gaan. Voor twaalven waren we er al. Ik heb een uitrijkaart gehaald, Bert haalde de auto op en rond 12.00 uur zaten we in de auto op weg naar huis. Het was druk en wat langzaamrijdend af en toe, maar rond 13.30 uur waren we thuis.
Het huis ligt er van buiten en binnen piekfijn bij. Pa heeft al het kastanjehout voor het huis gezaagd, gekloofd en opgeruimd, het gras gemaaid en het tandwiel van de wasmachine vervangen. Ma heeft het huis van binnen schoongemaakt, ramen gelapt en al die weken de aardbeien en frambozen ingemaakt. Dat is fijn thuiskomen.
Eerst maar eens een lekkere Nespresso gedronken, de post doorgenomen en de email gecheckt. Aan het eind van de middag naar de Jumbo om toch maar wat boodschappen te halen. 's Avonds de weblog aangevuld, bijgwerkt en wat foto's erop gezet. En dan is de dag weer voorbij (inmiddels is het nu zondag!).
We hebben nu nog een week vakantie en die zijn we ook wel nodig om weer een beetje in het ritme te komen.
woensdag 22 september 2010
22/23 september - Golden Gate NP
22 september
Volgens Thresa is het zo'n kleine 4 uur rijden naar Golden Gate NP. Volgens ons kon het wel eens wat langer duren.
Na het uitchecken nog even naar de Pick 'n Pay Hyper (heul groot) om wat boodschappen te doen. We gaan weer naar een self catering; geen idee hoe onze accomodatie eruit zal zien.
Gisteren hadden we in Durban het nieuwe futuristische voetbalstadion voor het WK al gezien; Bert wilde toch graag een foto hiervan dus...
Nou, geen tijd meer voor geneuzel... we hadden nog een hele trip te maken. Bij Harrysmith moesten we een bepaalde richting op. De routebeschrijving was weer niet helemaal duidelijk maar gelukkig had Bert ook een uitdraai van Google Maps en zo kwamen we toch bij Golden Gate NP.
Onderweg naar de gate on je de bergen al zien. We zitten niet echt in de Drakensbergen zoals de vorige keer. Maar wat een prachtig gezicht al die rotspartijen en uitzichten.
Wij moesten ons melden bij Glen Reenen Camp en daar hebben we ook ingecheckt. Vandaar moesten we weer een stuk terug en via de Blesbokloop gingen we tot ruim 2400 meter hoogte waar ons onderkomen was: Highlands Mountain Retreat. Het ligt achter de huisjes die je boven in het midden ziet.
Onze auto had het het laatste stuk nogal moeilijk want hij ging weer achteruit in plaats van vooruit! Een nieuwe poging lukte wel, maar toen we de auto hadden geparkeerd kon je de koppelingsplaten ruiken. Oeps, als dat maar goed gaat de volgende keer.
De huisjes van boomstammen en tussen de stammen en de kozijnen zitten enorme spleten waardoor je zo naar buiten kijkt (maar wel dubbel glas!). Het waaide ook nogal en inmiddels was de temperatuur gezakt naar zo'n 15 graden. We kregen telkens 2 pakken hout en die hebben we ook opgestookt in de open haard die in het huisje was. Gordijnen dicht om de kou wat tegen te houden. Maar alles is in het huisje aanwezig tot en met een fornuis. Heerlijk naast de open haard gezeten en eindelijk eens weer wat nieuws gezien (wel van Zuid-Afrika, geen wereldnieuws).
We lagen laat in bed, maar we hebben morgen geen programma.
23 september
We waren al vroeg wakker, vóór 07.00 uur. Ik omdat ik niet meer in bed kon liggen want mijn benen werden doof van het harde bed. Er hing mist boven de bergen, een prachtig gezicht! Even wat foto's van gemaakt.
Bert is weer naar bed gegaan, ik ben buiten gaan zitten en heb mijn dagboek bijgewerkt. Er was veel minder wind dan gisteren en de zon brandde er al flink op!
Toen Bert uit bed was hebben we lekker uitgebreid ontbeten. Heerlijk in de zon. Na het ontbijt nog wat rondgelummeld en toen zijn we maar eens richting de Drakensbergen gereden. We zagen een park en zijn daar naar binnen gegaan. Bleek dit dus een plek te zijn om wandelroutes in de bergen te beginnen. Verder was er eigenlijk niets te doen. We hebben hier onze broodjes maar opgegeten. We kregen bezoek van een paar vogels:
Toen zijn we maar eens weer richting 'huis' gereden. Onderweg kwamen we door wat dorpjes. En er wordt hier van alles vervoerd, complete huisraden en zoals op onderstaande foto: een paar matrassen...
We kwamen ook nog een paar dammen tegen en hieronder nog een paar foto's van deze dag.
Bij terugkomst in Golden Gate nog even naar de winkel en wat boerewors en kipsaté gehaald want we gaan natuurlijk wel braaien. Bert wil eigenlijk niet maar we doen het toch. We kunnen niet Zuid-Afrika verlaten en niet hebben gebraaid!
Het was wel veel, maar we hebben lekker gegeten. We hebben nog maar een wijntje gepakt omdat dit onze laatste echte vakantiedag in Zuid-Afrika is én om moed in te drinken voor morgen. Alle wijn en bier is nu op. Ik moet morgen nog wel ff zo'n anderhalve liter Cola Zero wegwerken...
De haard hebben we weer flink opgestookt (al was het minder koud dan de vorige avond), de koffers zijn opnieuw ingepakt en we zijn klaar voor morgen. Nou ja, klaar... Ik had nog wel een weekje (of wat) willen blijven.
Volgens Thresa is het zo'n kleine 4 uur rijden naar Golden Gate NP. Volgens ons kon het wel eens wat langer duren.
Na het uitchecken nog even naar de Pick 'n Pay Hyper (heul groot) om wat boodschappen te doen. We gaan weer naar een self catering; geen idee hoe onze accomodatie eruit zal zien.
Gisteren hadden we in Durban het nieuwe futuristische voetbalstadion voor het WK al gezien; Bert wilde toch graag een foto hiervan dus...
Nou, geen tijd meer voor geneuzel... we hadden nog een hele trip te maken. Bij Harrysmith moesten we een bepaalde richting op. De routebeschrijving was weer niet helemaal duidelijk maar gelukkig had Bert ook een uitdraai van Google Maps en zo kwamen we toch bij Golden Gate NP.
Onderweg naar de gate on je de bergen al zien. We zitten niet echt in de Drakensbergen zoals de vorige keer. Maar wat een prachtig gezicht al die rotspartijen en uitzichten.
Wij moesten ons melden bij Glen Reenen Camp en daar hebben we ook ingecheckt. Vandaar moesten we weer een stuk terug en via de Blesbokloop gingen we tot ruim 2400 meter hoogte waar ons onderkomen was: Highlands Mountain Retreat. Het ligt achter de huisjes die je boven in het midden ziet.
Onze auto had het het laatste stuk nogal moeilijk want hij ging weer achteruit in plaats van vooruit! Een nieuwe poging lukte wel, maar toen we de auto hadden geparkeerd kon je de koppelingsplaten ruiken. Oeps, als dat maar goed gaat de volgende keer.
De huisjes van boomstammen en tussen de stammen en de kozijnen zitten enorme spleten waardoor je zo naar buiten kijkt (maar wel dubbel glas!). Het waaide ook nogal en inmiddels was de temperatuur gezakt naar zo'n 15 graden. We kregen telkens 2 pakken hout en die hebben we ook opgestookt in de open haard die in het huisje was. Gordijnen dicht om de kou wat tegen te houden. Maar alles is in het huisje aanwezig tot en met een fornuis. Heerlijk naast de open haard gezeten en eindelijk eens weer wat nieuws gezien (wel van Zuid-Afrika, geen wereldnieuws).
We lagen laat in bed, maar we hebben morgen geen programma.
23 september
We waren al vroeg wakker, vóór 07.00 uur. Ik omdat ik niet meer in bed kon liggen want mijn benen werden doof van het harde bed. Er hing mist boven de bergen, een prachtig gezicht! Even wat foto's van gemaakt.
Bert is weer naar bed gegaan, ik ben buiten gaan zitten en heb mijn dagboek bijgewerkt. Er was veel minder wind dan gisteren en de zon brandde er al flink op!
Toen Bert uit bed was hebben we lekker uitgebreid ontbeten. Heerlijk in de zon. Na het ontbijt nog wat rondgelummeld en toen zijn we maar eens richting de Drakensbergen gereden. We zagen een park en zijn daar naar binnen gegaan. Bleek dit dus een plek te zijn om wandelroutes in de bergen te beginnen. Verder was er eigenlijk niets te doen. We hebben hier onze broodjes maar opgegeten. We kregen bezoek van een paar vogels:
Toen zijn we maar eens weer richting 'huis' gereden. Onderweg kwamen we door wat dorpjes. En er wordt hier van alles vervoerd, complete huisraden en zoals op onderstaande foto: een paar matrassen...
We kwamen ook nog een paar dammen tegen en hieronder nog een paar foto's van deze dag.
Bij terugkomst in Golden Gate nog even naar de winkel en wat boerewors en kipsaté gehaald want we gaan natuurlijk wel braaien. Bert wil eigenlijk niet maar we doen het toch. We kunnen niet Zuid-Afrika verlaten en niet hebben gebraaid!
Het was wel veel, maar we hebben lekker gegeten. We hebben nog maar een wijntje gepakt omdat dit onze laatste echte vakantiedag in Zuid-Afrika is én om moed in te drinken voor morgen. Alle wijn en bier is nu op. Ik moet morgen nog wel ff zo'n anderhalve liter Cola Zero wegwerken...
De haard hebben we weer flink opgestookt (al was het minder koud dan de vorige avond), de koffers zijn opnieuw ingepakt en we zijn klaar voor morgen. Nou ja, klaar... Ik had nog wel een weekje (of wat) willen blijven.
19/20/21 september - Umhlanga
Gisteravond toch nog nijlpaarden gezien in de tuin van Elephant Coast in St. Lucia. Heb er nog een filmpje van gemaakt, maar ze zijn wat oranje door het licht dat erop scheen.
Na het ontbijt vertrokken naar Umhlanga. Het was zondag en je zag overal mensen in hun netste kleren in de taxi zitten, waarschijnlijk op weg naar de kerk. We zagen ook nog voetbalsupporters met hun vuvuzela's en trommels op het dak van de auto.
We arriveerden al rond 12.00 uur bij ons guesthouse, maar ze reageerden niet op ons bellen. Toen hebben we maar even aan zee gezeten en wat gegeten en tegen 14.00 uur zijn we er maar weer eens heengegaan. We kregen eerst de Wicker room, oude aftandse rotan waar de kamer vol mee stond. We hadden nog niet alles uitgepakt en na een uurtje verzochten ze ons naar de kamer ernaast te gaan omdat de airco van de Wicker room stuk was. Alle kamers hebben een naam, maar ik weet de naam van de nieuwe kamer niet. Het staat iets minder vol dan de vorige en er is donker fineerhout all over. De badkamer zit verstopt achter 2 kastdeuren. Tja, het is ook om te overnachten, maar sfeervol is anders.
Bert heeft even aan de zijkant van het guesthouse gekeken naar het zwembad. Nou, hij vond het nog te vies om er maar een teen in te steken. De zitjes waren allemaal oud en de kussen versleten. Niet echt gezellig om te gaan zitten. Buiten zitten konden we verder alleen voor onze kamer met uitzicht op... de weg:
We hebben deze dagen niet veel gedaan zoals ook onze bedoeling was. Er was hier ook weinig te doen. Er is hier geen boulevard of winkeltjes, alleen maar guesthouses. We moeten overal met de auto naartoe en dat is wat minder.
We hebben natuurlijk elke dag een paar uurtjes aan het strand gezeten; als we de weg over gaan dan hebben we de zee al. Je mag er helaas niet zwemmen. Twee keer zijn we bijna gezandstraald op het strand. Bert is bij het strand van Sun Coast door iets gebeten in het water, waarschijnlijk een kwal, en kreeg een branderige plek aan zijn enkel. Een kwartier daarna ongeveer kreeg hij vreselijke pijn in zijn lies. We hebben nog even afgewacht en gelukkig zakte het na een half uurtje af; aan het eind van de dag had hij er gelukkig geen last meer van.
De eigenaresse van het guesthouse is Thresa, een Pakistaanse. Ze heeft een vlotte babbel en ze is erg aardig. Ze gaf ons hints en tips wat te doen, maar dat zijn meest dingen die wij veel te touristisch vinden.
Thresa heeft een zoon van 17 die spastisch/autistisch is en epileptische aanvallen heeft. Toen hij 3 1/2 maand oud was is hij bij Thresa's schoonmoeder bijna gestikt en daardoor heeft hij zuurstoftekort gehad. Toen hij 4 jaar was heeft hij meningitis gehad en heeft hij 24 dagen in het ziekenhuis gelegen. Triest en erg jammer voor Thresa en haar gezin.
Al hoe aardig zij ook is, het ontbijt was eigenlijk niks. We moesten bij aankomst aangeven wat we bij het ontbijt wilden en hoe laat we wilden ontbijten. We kregen een gebakken ei en Bert had er bacon bij. Geen toast, wel 1 muffin per persoon. Oploskoffie, sap (uit een pak), een klein bekertje voorverpakte yoghurt en fruit (bestaande uit grotendeels kleine stukjes appel). Dit is het slechtste ontbijt tot nu toe en hiermee kunnen we de lunch niet overslaan.
De eerste avond hebben we gegeten bij LM Grill, in Umhlanga Rocks; hier hebben we in 2004 1 nacht in het Protea Hotel geslapen. De tweede avond hebben we bij een Italiaan gegeten, in een mall die in onze buurt zit. De derde avond zijn we bij Spur gaan eten, in Umhlanga Sands. Daar ging de bestelling niet goed. De steaks waren qua gewicht goed (200 gr en 270 gr), alleen zat de pepersaus op de verkeerde steak. Bert had mijn medium steak die meer well done was en medium/rare had moeten zijn en ik had Bert's medium/rare steak. Zo moeilijk kan het toch niet zijn? Ze schrijven je bestelling op en herhalen het ook nog eens een keer. En dat was goed. Nou ja, Bert kreeg een nieuwe steak die volledig rare was en ik heb de kleinere medium/rare steak maar opgegeten. Als mijn maag en darmen gaan protesteren, dan weet ik waar het van komt.
Morgen naar ons volgende adres in Golden Gate NP, in de buurt van Drakensbergen. Dat wordt weer een aantal uren rijden.
Na het ontbijt vertrokken naar Umhlanga. Het was zondag en je zag overal mensen in hun netste kleren in de taxi zitten, waarschijnlijk op weg naar de kerk. We zagen ook nog voetbalsupporters met hun vuvuzela's en trommels op het dak van de auto.
We arriveerden al rond 12.00 uur bij ons guesthouse, maar ze reageerden niet op ons bellen. Toen hebben we maar even aan zee gezeten en wat gegeten en tegen 14.00 uur zijn we er maar weer eens heengegaan. We kregen eerst de Wicker room, oude aftandse rotan waar de kamer vol mee stond. We hadden nog niet alles uitgepakt en na een uurtje verzochten ze ons naar de kamer ernaast te gaan omdat de airco van de Wicker room stuk was. Alle kamers hebben een naam, maar ik weet de naam van de nieuwe kamer niet. Het staat iets minder vol dan de vorige en er is donker fineerhout all over. De badkamer zit verstopt achter 2 kastdeuren. Tja, het is ook om te overnachten, maar sfeervol is anders.
Bert heeft even aan de zijkant van het guesthouse gekeken naar het zwembad. Nou, hij vond het nog te vies om er maar een teen in te steken. De zitjes waren allemaal oud en de kussen versleten. Niet echt gezellig om te gaan zitten. Buiten zitten konden we verder alleen voor onze kamer met uitzicht op... de weg:
We hebben deze dagen niet veel gedaan zoals ook onze bedoeling was. Er was hier ook weinig te doen. Er is hier geen boulevard of winkeltjes, alleen maar guesthouses. We moeten overal met de auto naartoe en dat is wat minder.
We hebben natuurlijk elke dag een paar uurtjes aan het strand gezeten; als we de weg over gaan dan hebben we de zee al. Je mag er helaas niet zwemmen. Twee keer zijn we bijna gezandstraald op het strand. Bert is bij het strand van Sun Coast door iets gebeten in het water, waarschijnlijk een kwal, en kreeg een branderige plek aan zijn enkel. Een kwartier daarna ongeveer kreeg hij vreselijke pijn in zijn lies. We hebben nog even afgewacht en gelukkig zakte het na een half uurtje af; aan het eind van de dag had hij er gelukkig geen last meer van.
De eigenaresse van het guesthouse is Thresa, een Pakistaanse. Ze heeft een vlotte babbel en ze is erg aardig. Ze gaf ons hints en tips wat te doen, maar dat zijn meest dingen die wij veel te touristisch vinden.
Thresa heeft een zoon van 17 die spastisch/autistisch is en epileptische aanvallen heeft. Toen hij 3 1/2 maand oud was is hij bij Thresa's schoonmoeder bijna gestikt en daardoor heeft hij zuurstoftekort gehad. Toen hij 4 jaar was heeft hij meningitis gehad en heeft hij 24 dagen in het ziekenhuis gelegen. Triest en erg jammer voor Thresa en haar gezin.
Al hoe aardig zij ook is, het ontbijt was eigenlijk niks. We moesten bij aankomst aangeven wat we bij het ontbijt wilden en hoe laat we wilden ontbijten. We kregen een gebakken ei en Bert had er bacon bij. Geen toast, wel 1 muffin per persoon. Oploskoffie, sap (uit een pak), een klein bekertje voorverpakte yoghurt en fruit (bestaande uit grotendeels kleine stukjes appel). Dit is het slechtste ontbijt tot nu toe en hiermee kunnen we de lunch niet overslaan.
De eerste avond hebben we gegeten bij LM Grill, in Umhlanga Rocks; hier hebben we in 2004 1 nacht in het Protea Hotel geslapen. De tweede avond hebben we bij een Italiaan gegeten, in een mall die in onze buurt zit. De derde avond zijn we bij Spur gaan eten, in Umhlanga Sands. Daar ging de bestelling niet goed. De steaks waren qua gewicht goed (200 gr en 270 gr), alleen zat de pepersaus op de verkeerde steak. Bert had mijn medium steak die meer well done was en medium/rare had moeten zijn en ik had Bert's medium/rare steak. Zo moeilijk kan het toch niet zijn? Ze schrijven je bestelling op en herhalen het ook nog eens een keer. En dat was goed. Nou ja, Bert kreeg een nieuwe steak die volledig rare was en ik heb de kleinere medium/rare steak maar opgegeten. Als mijn maag en darmen gaan protesteren, dan weet ik waar het van komt.
Morgen naar ons volgende adres in Golden Gate NP, in de buurt van Drakensbergen. Dat wordt weer een aantal uren rijden.
zaterdag 18 september 2010
17/18 september - St. Lucia
17 september
Deze dag zou een overgangsdag naar weer wat beter weer zijn en morgen zou het mooi zonnig weer zijn. We hebben besloten om vandaag naar Umfolozi te gaan. In 2004 hebben wij overnacht in Hluhluwe en hebben daar rondgereden. Umfolozi is het onderste deel en daar zijn we dus nog nooit geweest. Dit zou mooier moeten zijn.
We hebben belachelijk vroeg ontbijt, van 07.45-08.30 uur. Heb je wat aan de dag zou ma zeggen. Nou, vroeg op pad dan maar.
Het is een uurtje rijden naar Umfolozi en het is bewolkt, al is de temperatuur al wat hoger dan gisteren. Als we bijna bij de gate zijn, is er politie. Iemand heeft iets of iemand voor zijn 4-wheel drive gehad. Er zit een aardige deuk in de voorruit en de voorkant is ook behoorlijk beschadigd. Er ligt nergens een dier.. Wij moesten overigens een poosje eerder nog behoorlijk op de rem om een koe die toch ging oversteken te ontwijken. Degene achter ons had de auto bijna naast ons staan, die had waarschijnlijk niet opgelet.
Als we bezig zijn een kaartje te kopen zijn er 2 olifanten bij de gate. Er stond een mevrouw van het park en die waarschuwde de mensen dat de olifanten erg gevaarlijk zijn (kunnen ze natuurlijk ook zijn) en ze hield een verhaal dat ze nog nooit zo dicht bij de gate zijn geweest. Flauwekul natuurlijk. Wij wilden naar de auto lopen, de olifanten waren ver genoeg weg inmiddels, moesten wij stoppen. Tjeetje, heb je ze rond 3 meter van de auto gehad en nu staan ze 100 meter verder weg en mag je niet in stappen. Alles voor de show waarschijnlijk.
Goed, eindelijk in het park en het eerste stuk was behoorlijk rustig. We hebben 2 neushoorns gezien, impala's (niet zoveel, dus vandaar geen leeuwen en luipaarden ;-)), 2 soorten gieren, zebra's, giraffes en kleinere mooi gekleurde vogeltjes. Later op de dag werd het wat drukker en zagen we buffels, gnoes, olifanten, neushoorn met jonkie, kudu's etc. En uiteraard, als je op weg bent naar de uitgang... een stel leeuwen, maar heel ver weg. Bert kon ze nog niet scherp op de foto krijgen. Maar... ze tellen.
's Avonds gegegeten bij Braza, moet een van de betere tenten hier zijn. Bert had een spies met kip en rundvlees en hij kreeg een stellage waar de spies aanhing. Hij had al gezien hoe die 'm eraf moest halen. Het rundvlees was echter aardig vet. Morgenavond maar weer Alfredo's voor een botermalse biefstuk!
We zijn goed 20.00 uur 's avonds weer terug op de kamer. Er is hier verder niets te beleven in St. Lucia. En we zijn geen bartypes, dus dan maar terug naar het guesthouse en lezen. Of in slaap vallen..
18 september
Deze dag dan naar de wetlands (moerassen) van St. Lucia gegaan. Helaas staat alles zo'n beetjes droog. Het meer van St. Lucia is zelfs een heel eind weg. Maar het is een mooi gebied om doorheen te rijden. We zijn er toch een paar uurtjes zoet mee geweest. We hebben neushoorns, buffels, warthogs (ook hardlopend, prachtig), waterbokken, steenbokken, waarschijnlijk weer een slangenarend en weer heel weinig impala's. Er moeten hier 40 luipaarden zitten, maar helaas... Hier een aantal foto's van deze dag:
Het is weekend en dan gaan de Zuid-Afrikanen op pad. Ze braaien dat het een lust is, hele families zitten dan bij elkaar. Op een parkeerplaats hadden apen chips en nog iets te pakken gekregen en ze zaten daar lekker van te eten. Niet goed voor die beesten natuurlijk, maar hun magen zullen er wel aan gewend zijn.
Ma nog even gebeld want ze is jarig. Helaas was er vertraging op de lijn, is altijd lastig praten.
Morgen gaan we naar Umhlanga, een badplaats. Hopelijk blijft het goed weer zodat we ook een paar stranddagen kunnen pakken. Jullie horen vanuit Umhlanga wel weer van ons.
Groetjes!
Deze dag zou een overgangsdag naar weer wat beter weer zijn en morgen zou het mooi zonnig weer zijn. We hebben besloten om vandaag naar Umfolozi te gaan. In 2004 hebben wij overnacht in Hluhluwe en hebben daar rondgereden. Umfolozi is het onderste deel en daar zijn we dus nog nooit geweest. Dit zou mooier moeten zijn.
We hebben belachelijk vroeg ontbijt, van 07.45-08.30 uur. Heb je wat aan de dag zou ma zeggen. Nou, vroeg op pad dan maar.
Het is een uurtje rijden naar Umfolozi en het is bewolkt, al is de temperatuur al wat hoger dan gisteren. Als we bijna bij de gate zijn, is er politie. Iemand heeft iets of iemand voor zijn 4-wheel drive gehad. Er zit een aardige deuk in de voorruit en de voorkant is ook behoorlijk beschadigd. Er ligt nergens een dier.. Wij moesten overigens een poosje eerder nog behoorlijk op de rem om een koe die toch ging oversteken te ontwijken. Degene achter ons had de auto bijna naast ons staan, die had waarschijnlijk niet opgelet.
Als we bezig zijn een kaartje te kopen zijn er 2 olifanten bij de gate. Er stond een mevrouw van het park en die waarschuwde de mensen dat de olifanten erg gevaarlijk zijn (kunnen ze natuurlijk ook zijn) en ze hield een verhaal dat ze nog nooit zo dicht bij de gate zijn geweest. Flauwekul natuurlijk. Wij wilden naar de auto lopen, de olifanten waren ver genoeg weg inmiddels, moesten wij stoppen. Tjeetje, heb je ze rond 3 meter van de auto gehad en nu staan ze 100 meter verder weg en mag je niet in stappen. Alles voor de show waarschijnlijk.
Goed, eindelijk in het park en het eerste stuk was behoorlijk rustig. We hebben 2 neushoorns gezien, impala's (niet zoveel, dus vandaar geen leeuwen en luipaarden ;-)), 2 soorten gieren, zebra's, giraffes en kleinere mooi gekleurde vogeltjes. Later op de dag werd het wat drukker en zagen we buffels, gnoes, olifanten, neushoorn met jonkie, kudu's etc. En uiteraard, als je op weg bent naar de uitgang... een stel leeuwen, maar heel ver weg. Bert kon ze nog niet scherp op de foto krijgen. Maar... ze tellen.
's Avonds gegegeten bij Braza, moet een van de betere tenten hier zijn. Bert had een spies met kip en rundvlees en hij kreeg een stellage waar de spies aanhing. Hij had al gezien hoe die 'm eraf moest halen. Het rundvlees was echter aardig vet. Morgenavond maar weer Alfredo's voor een botermalse biefstuk!
We zijn goed 20.00 uur 's avonds weer terug op de kamer. Er is hier verder niets te beleven in St. Lucia. En we zijn geen bartypes, dus dan maar terug naar het guesthouse en lezen. Of in slaap vallen..
18 september
Deze dag dan naar de wetlands (moerassen) van St. Lucia gegaan. Helaas staat alles zo'n beetjes droog. Het meer van St. Lucia is zelfs een heel eind weg. Maar het is een mooi gebied om doorheen te rijden. We zijn er toch een paar uurtjes zoet mee geweest. We hebben neushoorns, buffels, warthogs (ook hardlopend, prachtig), waterbokken, steenbokken, waarschijnlijk weer een slangenarend en weer heel weinig impala's. Er moeten hier 40 luipaarden zitten, maar helaas... Hier een aantal foto's van deze dag:
Het is weekend en dan gaan de Zuid-Afrikanen op pad. Ze braaien dat het een lust is, hele families zitten dan bij elkaar. Op een parkeerplaats hadden apen chips en nog iets te pakken gekregen en ze zaten daar lekker van te eten. Niet goed voor die beesten natuurlijk, maar hun magen zullen er wel aan gewend zijn.
Ma nog even gebeld want ze is jarig. Helaas was er vertraging op de lijn, is altijd lastig praten.
Morgen gaan we naar Umhlanga, een badplaats. Hopelijk blijft het goed weer zodat we ook een paar stranddagen kunnen pakken. Jullie horen vanuit Umhlanga wel weer van ons.
Groetjes!
vrijdag 17 september 2010
16 september - St. Lucia
Het ritje tot de grens duurde ongeveer 2 uur en ongelofelijk maar waar: binnen 20 minuten hebben we beide grensposten gehad. Ze gaan hier standaard uit van zeker een uur. Misschien hadden we geluk omdat we tussen een grote groep stonden.
Op naar St. Lucia en onderweg begint het te regenen en het wordt koud! Van 27 naar 18 graden, dat hadden we niet besteld! Net nu we bij het strand komen. Tegen half 3 arriveerden we in ons guesthouse Elephant Coast. Leuk optrekje. Hier zitten Nederlanders op die hier nog maar 2 jaar zitten. We krijgen een drankje en uitleg over alles in de buurt. Daarna gaan we naar onze kamer. Prachtig ingericht, kan niet anders zeggen. Een grote kamer, een aparte badkamer. Alleen.... 1. heb je een zwembad voor je schuifdeur zodat je er 's morgens vanuit je bed zo in zou kunnen springen: regent het en is het 17 graden (je zou het van venijnigheid gewoon toch doen!) en 2. is er een mooi bad, is het water op de bon! Tja, wie zegt dat wij voor het geluk zijn geboren?? Geintje hoor, we hebben niets te klagen. Maar jammer is het wel....
Door het ontbreken van preventief onderhoud gaan de waterinstallaties stuk en doordat het veel te droog is, is er gewoon watertekort. Er is op bepaalde uren water beschikbaar. De mensen hebben wel tanks bij huis staan en die worden soms wel soms niet gevuld. Als guesthouse heb je natuurlijk wel wat water nodig. Hier hebben ze de stop uit het bad gehaald zodat je niet in de verleiding komt om een bad te nemen.
's Avonds op advies van onze gastheer hebben we bij Alfredo's gegeten en... het was heerlijk. We hadden allebei een biefstuk en die was botermals... Heerlijk!
Na het eten terug naar het guesthouse en volgens onze gastheer lopen er door het dorp nijlpaarden rond. Nou, we hebben er niet eentje gezien, dus dat zal wel meevallen. Maar de dieren hebben hier vrij spel, er zijn niet echt hekken die ze tegenhouden. Iedereen heeft wel overal grote hekken voor de ingang van het huis en rond zwembaden. Er zal wel eens een verdwaald nijlpaard rondlopen. Ik ben gaan lezen maar ben al vrij snel in slaap gevallen.
Op naar St. Lucia en onderweg begint het te regenen en het wordt koud! Van 27 naar 18 graden, dat hadden we niet besteld! Net nu we bij het strand komen. Tegen half 3 arriveerden we in ons guesthouse Elephant Coast. Leuk optrekje. Hier zitten Nederlanders op die hier nog maar 2 jaar zitten. We krijgen een drankje en uitleg over alles in de buurt. Daarna gaan we naar onze kamer. Prachtig ingericht, kan niet anders zeggen. Een grote kamer, een aparte badkamer. Alleen.... 1. heb je een zwembad voor je schuifdeur zodat je er 's morgens vanuit je bed zo in zou kunnen springen: regent het en is het 17 graden (je zou het van venijnigheid gewoon toch doen!) en 2. is er een mooi bad, is het water op de bon! Tja, wie zegt dat wij voor het geluk zijn geboren?? Geintje hoor, we hebben niets te klagen. Maar jammer is het wel....
Door het ontbreken van preventief onderhoud gaan de waterinstallaties stuk en doordat het veel te droog is, is er gewoon watertekort. Er is op bepaalde uren water beschikbaar. De mensen hebben wel tanks bij huis staan en die worden soms wel soms niet gevuld. Als guesthouse heb je natuurlijk wel wat water nodig. Hier hebben ze de stop uit het bad gehaald zodat je niet in de verleiding komt om een bad te nemen.
's Avonds op advies van onze gastheer hebben we bij Alfredo's gegeten en... het was heerlijk. We hadden allebei een biefstuk en die was botermals... Heerlijk!
Na het eten terug naar het guesthouse en volgens onze gastheer lopen er door het dorp nijlpaarden rond. Nou, we hebben er niet eentje gezien, dus dat zal wel meevallen. Maar de dieren hebben hier vrij spel, er zijn niet echt hekken die ze tegenhouden. Iedereen heeft wel overal grote hekken voor de ingang van het huis en rond zwembaden. Er zal wel eens een verdwaald nijlpaard rondlopen. Ik ben gaan lezen maar ben al vrij snel in slaap gevallen.
14/15 september - Mlilwane, Swaziland
14 september
Vandaag op naar Swaziland! Dat betekent dus naar de grens rijden, je verlaat Zuid-Afrika en je gaat Swaziland binnen omdat het een apart land binnen Zuid-Afrika is dat ook nog eens grenst aan Mozambique.
Naar de grens met Swaziland duurde ongeveer 2 uur en de grensposten zijn berucht vanwege de lange tijd die je er mee kwijt bent. Ik kan het me van de vorige keer niet zo herinneren. Het gaat redelijk soepel. Wij eerst naar immigratie om te vertrekken, bleek dat we voor de auto en foto-apparatuur ook nog bij een ander kantoor een formulier met stempel moeten halen. Daarvoor hebben we een cross-border verklaring voor de auto; zonder deze verklaring mag je de grens niet over. Al met al hebben wij er slechts een kwartier over gedaan om door beide douaneposten te gaan. Eitje!
Het eerste dat me opvalt, vergeleken met 6 jaar geleden, is dat er hier veel meer rommel aan de kant ligt. De vorige keer viel het in vergelijking met Zuid-Afrika op dat het hier zo schoon was. En er zijn veel borden waarop gewaarschuwd wordt voor Aids verdwenen. Swaziland was destijds al veel verder met het erkennen van het Aids-probleem dan Zuid-Afrika.
We zagen heel veel hoge bomen (bossen) die voor de houtproduktie worden gebruikt. Prachtige vergezichten met daaromheen de bergen. Maar we hebben haast want we willen zeker in Swaziland niet in het donker rijden. De route klopt wel en niet: wat er op de borden zou moeten staan volgens de beschrijving staat er niet. Toch maar even gevraagd aan iemand of we op de goede weg zaten en dat was het geval.
Wat foto's die vanuit onze rijdende auto zijn gemaakt:
Uiteindelijk arriveerden we bij Mlilwane Sanctuary Wildlife. Je moet eerst via een gate en dan rijd je door naar het restcamp.
Ons onderkomen is een rondavel die bij aankomst verrassend koel is. Het was vandaag op het hoogtepunt 35 graden! Wij hebben hier ontbijt en diner inbegrepen en... een volledige keuken inclusief gasfornuis. We hebben een weids uitzicht en de gazelles, warthogs en Nyala's lopen rondom het huis. De warthogs vreten het gras op hun knieën, wat een dom gezicht. Ze zijn niet echt brutaal.
's Avonds een buffet dat op zich wel goed was. Er is hier veel ongedierte dat rondvliegt, maar echt hinder hebben we er niet van. Ze verzuipen in je wijn of je maalt ze ongemerkt door je eten, maar wat zou het.
15 september
Na het ontbijt even wat door het park gereden. Hier zou ik dus met eigen auto echt nooit door willen rijden. De wegen zijn rotsachtig, losse stenen op de weg en diepe gaten. Daardoor kun je niet hard rijden en er staat haast geen wind en het is 32 graden. Niet echt fijn. We hebben besloten om 's middags maar wat te ontspannen, we hebben tenslotte vakantie. De wind is hier heel grillig: dan waait het enorm hard en dan ineens is het weer windstil.
Hier is niet echt veel groot wild. We hebben nu wel de mannelijke Nyala gezien, een boom met allemaal nestjes van de wevervogeltjes en een heuse krokodil. De nijlpaarden hebben we gehoord en even gezien, maar ze zaten onder water vanwege de hitte.
Er zou hier ook internet zijn. Een groot bord boven een lange tafel met "Internet Lounge". Maar helaas, geen computer te bekennen. Tja, wij kunnen er echt niets aan doen dat het af en toe een paar dagen duurt voordat jullie een update krijgen.
's Avonds na het eten de boel maar weer klaargemaakt en ingepakt. Morgen gaan we naar St. Lucia en al met al zijn we dan zo'n 4 1/2 uur onderweg, inclusief de grensformaliteiten.
Vandaag op naar Swaziland! Dat betekent dus naar de grens rijden, je verlaat Zuid-Afrika en je gaat Swaziland binnen omdat het een apart land binnen Zuid-Afrika is dat ook nog eens grenst aan Mozambique.
Naar de grens met Swaziland duurde ongeveer 2 uur en de grensposten zijn berucht vanwege de lange tijd die je er mee kwijt bent. Ik kan het me van de vorige keer niet zo herinneren. Het gaat redelijk soepel. Wij eerst naar immigratie om te vertrekken, bleek dat we voor de auto en foto-apparatuur ook nog bij een ander kantoor een formulier met stempel moeten halen. Daarvoor hebben we een cross-border verklaring voor de auto; zonder deze verklaring mag je de grens niet over. Al met al hebben wij er slechts een kwartier over gedaan om door beide douaneposten te gaan. Eitje!
Het eerste dat me opvalt, vergeleken met 6 jaar geleden, is dat er hier veel meer rommel aan de kant ligt. De vorige keer viel het in vergelijking met Zuid-Afrika op dat het hier zo schoon was. En er zijn veel borden waarop gewaarschuwd wordt voor Aids verdwenen. Swaziland was destijds al veel verder met het erkennen van het Aids-probleem dan Zuid-Afrika.
We zagen heel veel hoge bomen (bossen) die voor de houtproduktie worden gebruikt. Prachtige vergezichten met daaromheen de bergen. Maar we hebben haast want we willen zeker in Swaziland niet in het donker rijden. De route klopt wel en niet: wat er op de borden zou moeten staan volgens de beschrijving staat er niet. Toch maar even gevraagd aan iemand of we op de goede weg zaten en dat was het geval.
Wat foto's die vanuit onze rijdende auto zijn gemaakt:
Uiteindelijk arriveerden we bij Mlilwane Sanctuary Wildlife. Je moet eerst via een gate en dan rijd je door naar het restcamp.
Ons onderkomen is een rondavel die bij aankomst verrassend koel is. Het was vandaag op het hoogtepunt 35 graden! Wij hebben hier ontbijt en diner inbegrepen en... een volledige keuken inclusief gasfornuis. We hebben een weids uitzicht en de gazelles, warthogs en Nyala's lopen rondom het huis. De warthogs vreten het gras op hun knieën, wat een dom gezicht. Ze zijn niet echt brutaal.
's Avonds een buffet dat op zich wel goed was. Er is hier veel ongedierte dat rondvliegt, maar echt hinder hebben we er niet van. Ze verzuipen in je wijn of je maalt ze ongemerkt door je eten, maar wat zou het.
15 september
Na het ontbijt even wat door het park gereden. Hier zou ik dus met eigen auto echt nooit door willen rijden. De wegen zijn rotsachtig, losse stenen op de weg en diepe gaten. Daardoor kun je niet hard rijden en er staat haast geen wind en het is 32 graden. Niet echt fijn. We hebben besloten om 's middags maar wat te ontspannen, we hebben tenslotte vakantie. De wind is hier heel grillig: dan waait het enorm hard en dan ineens is het weer windstil.
Hier is niet echt veel groot wild. We hebben nu wel de mannelijke Nyala gezien, een boom met allemaal nestjes van de wevervogeltjes en een heuse krokodil. De nijlpaarden hebben we gehoord en even gezien, maar ze zaten onder water vanwege de hitte.
Er zou hier ook internet zijn. Een groot bord boven een lange tafel met "Internet Lounge". Maar helaas, geen computer te bekennen. Tja, wij kunnen er echt niets aan doen dat het af en toe een paar dagen duurt voordat jullie een update krijgen.
's Avonds na het eten de boel maar weer klaargemaakt en ingepakt. Morgen gaan we naar St. Lucia en al met al zijn we dan zo'n 4 1/2 uur onderweg, inclusief de grensformaliteiten.
maandag 13 september 2010
13 september - Pretoriuskop Kruger NP
Vanmorgen in Skuzuza toch maar naar de gaarkeuken gegaan om te proberen wat eitjes te bakken. Koekepan, olie, eieren en bordjes mee... het is redelijk gelukt maar die pan bakte natuurlijk aan als een gek. Dan met je hele handel weer terug naar je huisje. We hadden nu natuurlijk ook gekookt water en hebben koffie gemaakt. Alleen het blikje melk voor de koffie... wat er in zat weten we niet, maar de koffie kleurde niet en het was heel dik. Misschien was het slagroom?? Leek me niet, maar het was niet te drinken.
Om 09.45 uur hebben we de sleutels in de sleutelbox gegooid en op naar ons volgende kamp. Het wordt weer een warme dag. We gaan eerst op weg naar Lower Sabie om wat te drinken (en momenteel dus te internetten), maar hiervoor hebben we nog weer een uil gezien en hebben we bij een meer gestaan waar heel veel krokodillen, nijlpaarden en vogels (waaronder gieren) te zien waren.
's Middags hebben we niet veel groots meer gezien. Er was wel een grote modderpoel/meer waar veel olifanten waren die speelkwartier hadden... wat een prachtig gezicht: slurfen in het modderwater en spuiten maar, stampen in het water en zorgen dat je het modderwater langs je lijf krijgt. De kleintjes proberen de oudjes te imiteren. We hebben er een filmpje van, erg grappig.
Onze weg werd op een gegeven moment geblokkeerd door (ik noem ze een soort) kippen. Die beesten maken een lawaai en zijn ook hoogst verontwaardigd als je er langs wilt.
We waren weer mooi op tijd bij Pretoriuskop en hier is alles piekfijn voor elkaar. Een gootsteen buiten en kookplaten:
Hier moet alles echter wel op slot. Bij onze buren ging er een broodverpakking met inhoud op stap (een velvet monkey) en er verdween ook wat vlees. De buren waren niet thuis. Maar bij andere buren werd gewoon wat van tafel gepakt terwijl ze in de buurt waren. Hondsbrutaal dus.
's Avonds is er verder niet veel meer te doen en aangezien we morgen een lange dag hebben gaan we nog wat lezen en maar weer slapen.
Om 09.45 uur hebben we de sleutels in de sleutelbox gegooid en op naar ons volgende kamp. Het wordt weer een warme dag. We gaan eerst op weg naar Lower Sabie om wat te drinken (en momenteel dus te internetten), maar hiervoor hebben we nog weer een uil gezien en hebben we bij een meer gestaan waar heel veel krokodillen, nijlpaarden en vogels (waaronder gieren) te zien waren.
's Middags hebben we niet veel groots meer gezien. Er was wel een grote modderpoel/meer waar veel olifanten waren die speelkwartier hadden... wat een prachtig gezicht: slurfen in het modderwater en spuiten maar, stampen in het water en zorgen dat je het modderwater langs je lijf krijgt. De kleintjes proberen de oudjes te imiteren. We hebben er een filmpje van, erg grappig.
Onze weg werd op een gegeven moment geblokkeerd door (ik noem ze een soort) kippen. Die beesten maken een lawaai en zijn ook hoogst verontwaardigd als je er langs wilt.
We waren weer mooi op tijd bij Pretoriuskop en hier is alles piekfijn voor elkaar. Een gootsteen buiten en kookplaten:
Hier moet alles echter wel op slot. Bij onze buren ging er een broodverpakking met inhoud op stap (een velvet monkey) en er verdween ook wat vlees. De buren waren niet thuis. Maar bij andere buren werd gewoon wat van tafel gepakt terwijl ze in de buurt waren. Hondsbrutaal dus.
's Avonds is er verder niet veel meer te doen en aangezien we morgen een lange dag hebben gaan we nog wat lezen en maar weer slapen.
Abonneren op:
Posts (Atom)